"Waar wil je over vijf jaar staan?" Als iemand me vroeger deze vraag stelde, probeerde ik zo concreet mogelijk te antwoorden. Ik dwong mezelf een antwoord paraat te hebben.
Want je moest toch weten waar je naartoe wilde? Dat was ambitieus. Goed. Volwassen.
Tot ik me op een dag realiseerde: ik wíl eigenlijk helemaal niet precies weten waar ik over 5 of 10 jaar wil staan.
Ook in de wereld van persoonlijke ontwikkeling wordt ons vaak geleerd om doelen te stellen en actief aan onze groei te werken. Uiteraard heb ik niks tegen groei 😅 Maar ik heb hier wel een wat genuanceerdere kijk op gekregen.
Ja, ik heb dromen en verlangens. Heel bewust zelfs. Maar ik zet ze niet meer vast als harde doelen. Want zodra je een strak doel stelt en daar rechtlijnig naartoe gaat werken, kan er iets verkrampen. Je wilt het doel per se behalen. Gaat je best doen. En als het niet lukt, gebeurt het al snel dat je teleurgesteld bent in jezelf of zoek je naar een verklaring waarom het niet is gelukt.
Voel je de energie?
Ik werk liever met richting en intentie.
Dit werkt natuurlijker, ruimer en meer ontspannen. Je voelt waar je naartoe wilt en zet daar je energie op, zonder het helemaal vast te leggen. Want wat nu klopt, kan later weer anders voelen. Je mag bijstellen en meebewegen.
Het is een samenspel tussen jou en het leven: jij zet de beweging in, het hoe mag zich ontvouwen. Je hoeft niet alles te weten of te sturen. Je mag erop vertrouwen dat het leven je onderweg laat zien wat er nodig is en welke stappen je mag zetten.
En misschien wel het belangrijkste:
Een richting hoef je niet te bedenken. Je kunt hem voelen. Hij mag ontstaan.
Je hoofd kan een prachtig plan maken. Hoe je leven eruit moet zien, wat je wilt bereiken en wanneer het zover moet zijn. Maar misschien is dat helemaal niet wat je wérkelijk wilt.
Want je kunt je afvragen:
Komt dit verlangen vanuit mijn aardse ‘ikje’, mijn hoofd, mijn ego?
Of vanuit iets diepers? Mijn ziel, mijn ware natuur?
Een verlangen vanuit je ego voelt vaak urgent. Alsof je iets nodig hebt om je goed, veilig of gelukkig te voelen.
Een verlangen vanuit je ziel voelt rustig en ruim. De ziel hoeft niet te weten hoe het eruit moet zien. Het voelt simpelweg als: Ja, dit klopt. Hier wil ik naartoe bewegen.
En soms is er helemaal geen duidelijke richting. Dan is het vaak juist de uitnodiging om te zijn met het niet-weten. Ook daarin zit zoveel wijsheid en magie. Het vraagt overgave. Want je mind wil altijd weten waar het aan toe is. Die wil controle.
Maar dat is niet de taal van de ziel. Die leeft in het NU, van waaruit alles ontstaat.
Misschien is het dus niet altijd nodig om te weten waar je naartoe gaat.
Maar is het veel interessanter om te voelen: wat voelt nu kloppend voor mij?
Dat is wat mij betreft een veel vrijere manier van leven.
Niet: Ik moet dit bereiken of manifesteren.
Maar: Dit is de richting die nu klopt. Ik zie wel waar het me brengt.
🪞 Een kleine check voor jezelf:
Kies eens een verlangen die op dit moment belangrijk voor je is.
- Voelt deze ruim en ontspannen, of zit er ergens druk of kramp?
- Als je kramp voelt: ga even rustig zitten en voel het. Probeer het niet weg te krijgen, maar wees simpelweg bij de sensatie in je lijf. Laat het stromen.
- En kijk eens wat er overblijft als je niets hoeft op te lossen of te bereiken. Wat voelt er dan nog steeds kloppend?
Misschien dient zich een richting aan.
Of misschien weet je het even niet meer, en hoef je het misschien ook niet nu te weten.
Of zak je in een ontspanning en sta je ineens meer open om de manifestatie van je verlangen te ontvangen.
Of misschien dient zich iets anders aan...
Laat je verrassen door wat het leven je te bieden heeft. Er is zoveel meer mogelijk dan wijzelf kunnen bedenken, plannen of sturen ✨
👉 Zaterdag 29 augustus 2026 gaan we hiermee aan de slag tijdens een intuïtieve coachdag in de natuur. Nieuwsgierig? Lees hier meer!
Reactie plaatsen
Reacties